alternatywy4 blog

Twój nowy blog

odcinek18le.jpg

Free Image Hosting at www.ImageShack.us Free Image Hosting at www.ImageShack.us

Free Image Hosting at www.ImageShack.us Free Image Hosting at www.ImageShack.us

(kliknij aby powiększyć)

Lokal spółdzielni mieszkaniowej jest oblegany przez kandydatów ubiegających się o przydział. Niespodziewanie do spółdzielni mieszkaniowej przyjeżdża ekipa telewizyjna. Dzięki zabiegom redaktora wreszcie zostaje wywieszona lista osób, które otrzymają własne „M”. Spośród oczekujących przypadkowo wybrany zostaje Dionizy Cichocki, by przed kamerą wyrazić swoje zadowolenie z przydziału. Na liście nie ma jego nazwiska, ale reporterów to nie obchodzi i wręcz pod przymusem każą mu odegrać rolę szczęśliwca. Tymczasem z wiadomością o przydziale nowego M-5 komisja udaje się do Antoniego Kierki. Wraz z nim w nowym bloku na Ursynowie będą mieszkać jego krewni. Przydział otrzymuje także Stanisław Anioł – dotychczasowy Kierownik Wydziału Kultury Miejskiego Komitetu PZPR w Pułtusku. Ma zostać gospodarzem bloku. By nie ulec kompromitacji ogłasza wszystkim, że zostaje oddelegowany na wysokie stanowisko w Warszawie. Z otrzymanego mieszkania jest zupełnie niezadowolony Józef Balcerek, który woli starą ruderę na Pradze i libacje ze znajomymi.
(streszczenia wszystkich odcinków serialu są autorstwa Bartosza Rogalskiego oraz Krzysztofa Dudziaka)

Stanisław Bareja (1929 – 1987) należał do tych nielicznych polskich reżyserów, którzy poświęcili się wyłącznie komedii. I co więcej – odnieśli niekwestionowany sukces. W bogatym dorobku autora „Misia” znalazły się bowiem tylko dwa gatunkowo odmienne utwory: „Dotknięcie nocy” (1962) i pierwszy polski serial kryminalny „Kapitan Sowa na tropie” (1965). Pochodzą one z początkowego okresu jego twórczości i nie odegrały w późniejszej biografii artystycznej Barei poważniejszej roli. Co innego komedie. Dzięki takim, jak „Poszukiwany – poszukiwana” (1973), „Nie ma róży bez ognia” (1974), czy słynny „Miś” (1980) Bareja wpisał się na stałe w annały rodzimej kinematografii. Twórczość autora „Bruneta wieczorową porą” dzieli się zwykle na dwa okresy. Pierwszy obejmuje lata sześćdziesiąte. Reżyser kręcił wówczas lekkie, przyjemne komedie sytuacyjne, zatrącające nawet o bulwarową farsę i wodewil. W latach siedemdziesiątych i osiemdziesiątych beztroski „śmiech dla śmiechu” zastąpił „śmiech z podtekstami” – zjadliwa ironia i kpina z peerelowskiej rzeczywistości, satyra na narodowe przywary, posunięta nierzadko aż do surrealizmu. Serial „Alternatywy 4″ należy do tego drugiego nurtu. Zrealizowany na początku lat osiemdziesiątych dość długo „odpoczywał” na sławetnej „półce”. Emisji (w wersji okrojonej przez cenzurę) doczekał się dopiero na przełomie 1986 i 1987 roku, zaskarbiając sobie sympatię i zainteresowanie widzów. Nieco mniej przychylna była krytyka. Wytykano serialowi brak spójności, nierówne tempo, chaotyczny montaż. Zastrzeżenia recenzentów budziła także konstrukcja fabuły, w myśl której cała akcja, choć „zjednoczona” losami mieszkańców nowego bloku, zasadza się na mniej lub bardziej autonomicznych mini – scenkach i skeczach. Mimo utyskiwań krytyki kolejne odcinki „Alternatywy 4″ systematycznie przykuwały do telewizorów miliony widzów. Zasługa to nie tylko humorystycznych perypetii głównych bohaterów, ale też niemal całej polskiej czołówki aktorskiej, która zaludniła ironiczno – prześmiewczy świat serialu.

Film Polski

Początek

6 komentarzy

alt8ul.jpg

Witam wszystkich na blogu dotyczącym kultowego już serialu powstałego w roku 1981(9 grudnia – rozpoczęcie zdjęć)„Alternatywy 4″. Blog nie bedzie trwał wiecznie gdyż produkcja serialu zakonczyła sie 20 lat temu i żadnych nowych newsów raczej dodawac nie będę. Pojawią się streszczenia poszczególnych odcinków, a ja chciałbym zaprosic do komentowania.


  • RSS